Een eigenrisicodrager voor de Ziektewet is verantwoordelijk voor de uitkering van werknemers:

  • zonder ‘gewoon’ arbeidscontract, zoals thuiswerkers en stagiairs;
  • die bij hem hebben gewerkt (en verzekerd waren) en daarna binnen 4 weken nadat ze uit dienst gingen ziek werden;
  • met een (tijdelijk) arbeidscontract, zoals uitzendkrachten, van wie het contract eindigt tijdens ziekte.

Een eigenrisicodrager voor de Ziektewet betaalt zelf de Ziektewetuitkering voor (ex-)werknemers die daar bij ziekte recht op hebben. Ook als ze niet meer bij hem werken. Het preventie- en verzuimbeleid regelt de werkgever zelf, samen met zijn bedrijfsarts of arbodienst. Als eigenrisicodrager voor de Ziektewet heeft hij naast het preventie- en verzuimbeleid ook de re-integratie van zieke werknemers zélf in de hand. Zo heeft hij de controle over het hele proces. Maar hij is er ook verantwoordelijk voor!

Een eigenrisicodrager voor de Ziektewet betaalde tot 2014 een lagere sectorpremie of een lagere Ufo-premie (bij Overheid en Onderwijs). Zij betaalde wel dezelfde premie WW-Awf (Algemeen Werkloosheidsfonds). Sinds 1 januari 2014 is deze korting vervallen. In plaats daarvan betaalt zij een lagere gedifferentieerde premie Whk (Werkhervattingskas), omdat zij het premiedeel ZW-flex niet hoeft te betalen.

Een eigenrisicodrager moet kennis van de Ziektewet in huis hebben, een eigen verzuimadministratie voeren, en eventueel het contract voor arbodienstverlening uitbreiden. De kosten die hiermee gepaard gaan kunnen afgezet tegen de premies voor de sector en de risicocijfers. Dat geeft een indicatie of het voor de eigenrisicodrager voordelig is om eigenrisicodrager voor de Ziektewet te worden.

De Wet Beperking Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid Vangnetters (BeZaVa) nadert haar voltooiing.

De private markt, zowel wat spelers als oplossingen betreft, is hierbij nog volop in ontwikkeling. Hoe dan ook dienen werkgevers de komende periode reeds voor te sorteren op de noodzakelijke structurele, langjarige en integrale keuze ten aanzien van de financiering en uitvoering van het individuele Ziektewet- en gecombineerde WGA-risico op langere termijn. De kosten en risico´s van sociale zekerheid schuiven op naar de werkgevers. Of: worden verlegd naar de werkgevers. Het is verstandig om zich hierover goed te laten informeren

Een eigenrisicodrager regelt zelf dat de kennis in huis is om de Ziektewet uit te voeren, of koopt deze in. Hij beoordeelt of (ex-)werknemers voor wie hij het risico draagt bij ziekte recht hebben op een uitkering, hoelang ze recht hebben op een uitkering en hoe hoog die is. Voor de (ex-)werknemers voor wie een eigenrisicodrager het risico draagt bereidt hij beslissingen over de Ziektewet voor, betaalt de Ziektewet-uitkering en zorgt voor verzuimbegeleiding en re-integratie naar passende arbeid. Daarnaast houdt een eigenrisicodrager een verzuimadministratie bij en doet ziek- en betermeldingen bij UWV. Dit laatste is ook belangrijk voor de Eerstejaars Ziektewet-beoordeling. Het UWV controleert of hij deze taken goed uitvoert. Als deze niet goed worden uitgevoerd, kan dit ertoe leiden dat UWV de werkzaamheden overneemt. Zij brengen de kosten daarvan in rekening. Overigens kan een deel van de taken ook als dienst bij UWV worden ingekocht.

Een eigenrisicodrager Ziektewet kan de uitvoering van de Ziektewet overdragen aan een andere organisatie, bijvoorbeeld aan een administratiekantoor. Hij is dan wel nog steeds verantwoordelijk voor de uitvoering.

Neem vrijblijvend contact op